برخلاف تصور رایج، الهیات مسیحی نافرمانی مدنی را تحت شرایطی خاص نه تنها مجاز، بلکه یک وظیفه میداند. بر اساس یک تحلیل الهیاتی، نافرمانی مدنی زمانی مشروعیت مییابد که قوانین و دستورات حکومتی در تضاد کامل با فرامین خداوند قرار گیرد؛ در چنین شرایطی، مسیحیان فراخوانده شدهاند تا به شکل غیرخشونتآمیز در برابر حکومتی که به “انجام کار بد” فرمان میدهد، ایستادگی کنند.




