کانون حقوق بشر ایران، پنجشنبه ۱۴ خردادماه ۱۴۰۵ – دادگاه تجدیدنظر تهران حکم ۱۰ سال حبس علیه کرگ فورمن و لیندزی فورمن، زوج بریتانیایی بازداشتشده در ایران را عیناً تأیید کرد. این دو جهانگرد که در جریان سفر زمینی خود به ایران وارد شده بودند، در دیماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای اطلاعات سپاه در کرمان بازداشت شدند و بعدها با اتهام «جاسوسی» روبهرو شدند. خانواده این زوج و نهادهای حقوق بشری میگویند روند رسیدگی به پرونده با ابهامهای جدی همراه بوده و متهمان از دسترسی مؤثر به دفاع و اطلاع از مستندات پرونده محروم ماندهاند.
کرگ فورمن و لیندزی فورمن چگونه بازداشت شدند؟
کرگ فورمن و همسرش لیندزی فورمن از جهانگردان بریتانیایی هستند که در قالب یک سفر زمینی و موتورسواری به دور دنیا وارد ایران شدند. این زوج پس از عبور از ارمنستان قصد داشتند مسیر سفر خود را به سمت آسیا و در نهایت استرالیا ادامه دهند.
اما تنها چند روز پس از ورود به ایران، توسط نیروهای اطلاعات سپاه در کرمان بازداشت شدند. مقامهای قضایی بعداً مدعی شدند که این دو نفر تحت پوشش فعالیت گردشگری اقدام به جمعآوری اطلاعات کردهاند؛ ادعایی که مبنای طرح اتهام جاسوسی علیه آنان قرار گرفت.
از زمان بازداشت تاکنون، جزئیات دقیق مستندات ارائهشده علیه این زوج به صورت عمومی منتشر نشده و همین مسئله بر ابهامهای پرونده افزوده است.
چرا پرونده کرگ فورمن با انتقادهای حقوق بشری روبهرو شده است؟
بر اساس گزارشهای منتشرشده، کرگ فورمن و همسرش اعلام کردهاند که در طول روند رسیدگی، هیچ مدرک مشخصی برای اثبات اتهامات علیه آنان ارائه نشده است.
آنها همچنین گفتهاند که فرصت کافی و مؤثری برای دفاع از خود در اختیار نداشتهاند. فعالان حقوق بشر معتقدند در پروندههایی که با اتهامات امنیتی و جاسوسی همراه است، شفافیت روند رسیدگی و امکان دسترسی متهمان به دفاع مستقل اهمیت ویژهای دارد.
منتقدان میگویند تأیید حکم سنگین ۱۰ سال زندان در شرایطی که جزئیات مستندات پرونده همچنان نامشخص است، پرسشهای جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه ایجاد کرده است.
شرایط نگهداری این زوج در زندان چگونه بوده است؟
گزارشها حاکی است که کرگ فورمن و لیندزی فورمن بخش قابل توجهی از دوران بازداشت خود را در زندان اوین و عمدتاً در سلول انفرادی سپری کردهاند.
استفاده طولانیمدت از سلول انفرادی از سوی بسیاری از نهادهای حقوق بشری به عنوان شکلی از فشار روانی و رفتاری مغایر با استانداردهای بینالمللی حقوق بشر مورد انتقاد قرار گرفته است.
خانواده این زوج نیز از محدود بودن تماسها، بیاطلاعی از روند پرونده و نگرانی درباره وضعیت جسمی و روحی آنان خبر دادهاند.
