کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۱۶ خردادماه ۱۴۰۵ – سه زندانی در زندانهای مشهد، خرمآباد و اصفهان اعدام شدند. یک تن از زندانیان در خردادماه و یک زندانی در اردیبهشت و یک زندانی در فروردینماه اعدام شدهاند.
اعدام آزاد شوشتری در زندان وکیلآباد مشهد
بامداد سهشنبه ۵ خردادماه ۱۴۰۵، آزاد شوشتری در زندان وکیلآباد مشهد اعدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
اعدام در اردیبهشتماه
اعدام احمدرضا ترابی در زندان خرمآباد
سحرگاه پنجشنبه ۲۴ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، احمدرضا ترابی در زندان خرمآباد اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.
اعـدام در فروردینماه
اعـدام امیر محمدی جوقباد در زندان دستگرد اصفهان
اواخر فروردینماه ۱۴۰۵، امیر محمدی جوقباد در زندان دستگرد اصفهان اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود. هم پروندهای وی به نام پیمان محمدی نیز در۱۳ اردیبهشتماه اعـدام شده است.
مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر
ماده سوم این منشور صراحتاً بیان میکند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمیشود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.
حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:
حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح میشود. حکم اعـدام این حق را سلب میکند.
عدم برگشتپذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.
شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روشهای اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی میشوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.
نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام
طبق ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانتهای کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پروندههای مشابه، عدم شفافیت، محدودیتهای حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاههایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی میشود.
